गुरुपौर्णिमा शायरी: गुरुवंदनेचा उत्सव

गुरुपौर्णिमेच्या या शुभ दिवशी, गुरुचरणी ठेवतो मी मान, ज्ञानाचा दीप पेटवणाऱ्या, गुरूंना माझा विनम्र प्रणाम.

हात जोडून वंदन करतो, गुरु माझ्या जीवनाचा आधार, त्यांच्या शिकवणीने मिटला, अज्ञानाचा गडद अंधार.

गुरुपौर्णिमा आली वर्षाने, वंदन करतो गुरुचरणांना, आशीर्वाद लाभो सदैव, हेच मागणे माझ्या मनाचे.

दीप लावून आरती ओवाळू, गुरुचरणांची पूजा करू, कृतज्ञतेची फुले वाहून, गुरुपौर्णिमा साजरी करू.

चरण स्पर्श करून आशीर्वाद घेतो, गुरु माझे दैवतांचे रूप, त्यांच्या कृपेच्या छायेत, उजळते माझे भवितव्य खूप.

गुरु नसता ज्ञान कुठून, मार्ग नसता दिशा कुठून, गुरुच दाखवतो योग्य वाट, म्हणूनच त्यांचे स्थान महान.

अंधारात दिवा हाती देणारा, गुरुच खरा साथी जीवनाचा, त्यांच्या शब्दांच्या प्रकाशात, सापडतो अर्थ जगण्याचा.

ज्ञानाची गंगा वाहणारा, गुरु म्हणजे कृपेचा सागर, त्यांच्या एका आशीर्वादाने, बदलते माझे भाग्यही खरे.

पुस्तकात नाही मिळत जे, गुरुच्या शब्दांत मिळते ते, जीवनाचा खरा अर्थ, गुरुशिवाय कळत नाही रे.

गुरु म्हणजे दिशा जीवनाची, गुरु म्हणजे प्रकाश अंधारातला, त्यांच्या मार्गदर्शनाविना, सापडत नाही किनारा वादळातला.

जन्म मरणाच्या चक्रातून, गुरुच नेतो मुक्तीकडे, त्यांच्या वाणीच्या अमृताने, जीवाला लाभतो शांत ठाव.

देह नश्वर, आत्मा अमर, गुरु शिकवतो हे सत्य, या जगाच्या मोहमायेतून, सुटकेचा मार्ग दाखवतो नित्य.

मंत्र जपतो गुरुनामाचा, मनाला लाभते शांती, संसाराच्या गोंधळातून, मिळते खरी मुक्ती.

गुरु माझा ब्रह्मरूप, ज्ञानाचा अखंड स्रोत, त्यांच्या चरणरजाने, पावन होतो जीव हा.

ध्यानी मनी गुरु माझा, वाचे गुरूंचा जयघोष, आषाढी पौर्णिमेच्या दिवशी, मनात दाटतो भक्तिभाव खास.

आई माझी पहिली गुरु, जगायला शिकवले तिने मला, बाबांच्या कष्टांतून शिकलो, कर्तव्याचा खरा अर्थ खरा.

पहिले अक्षर आईने गिरवले, पहिली वाट बाबांनी दाखवली, गुरुपौर्णिमेच्या दिवशी, त्यांनाच पहिला नमस्कार.

आईच्या कुशीत शिकले प्रेम, बाबांच्या छायेत शिकलो धैर्य, हे दोघेच माझे खरे गुरु, त्यांचेच उपकार अमर्याद.

गुरु शोधायला कुठे जाऊ, घरातच आहेत माझे दोन गुरु, आई बाबांच्या चरणी वंदन, हेच गुरुपौर्णिमेचे खरे पूजन.

बाबांचा हात धरून शिकलो, पडलो तरी उठायला, आईच्या आशीर्वादाने, शिकलो मी जग जिंकायला.

शाळेतला शिक्षक गुरु, आयुष्यात भेटणारा प्रत्येक ज्ञानी, ज्याच्याकडून शिकलो काही, तोच माझा गुरु खरा मनी.

कोच, मार्गदर्शक, वडीलधारी, प्रत्येकाच्या शब्दांत ज्ञान, गुरुपौर्णिमेला वंदन त्यांना, ज्यांनी घडवले माझे जीवन.

चुका दाखवून सुधारणारा, खरा मित्रही गुरुच असतो, योग्य वाट दाखवणारा, प्रत्येक जण गुरुपदाचाच असतो.

आयुष्याच्या प्रत्येक वळणावर, कोणीतरी हात दिला मला, त्या सगळ्या मार्गदर्शकांना, गुरुपौर्णिमेचा नमस्कार.

गुरु फक्त शाळेत नसतो, जगण्याच्या प्रत्येक धड्यात असतो, जो शिकवतो धडा अनुभवाचा, तोच खरा गुरु असतो.

व्यासांनी रचले महाभारत, ज्ञानाची परंपरा चालवली, गुरुपौर्णिमा म्हणजे व्यासपौर्णिमा, गुरुशिष्य नात्याची ही खूण खरी.

पिढ्यानपिढ्या चालत आली, ज्ञानदानाची ही परंपरा, गुरुपौर्णिमा जपते तिला, मनोभावे दरवर्षी खरा.

द्रोणांनी शिकवले अर्जुनाला, कृष्णाने गीता सांगितली, गुरुशिष्यांचे नाते असे, जगाला शिकवते जगायला.

एकलव्याची गुरुभक्ती, इतिहासात अमर झाली, गुरुप्रति निष्ठा अशी, पिढ्यांना प्रेरणा देत राहिली.

गुरु देतो ज्ञानाचा ठेवा, शिष्य जपतो तो प्राणापेक्षा, ही परंपरा जिवंत राहो, हेच मनाचे मागणे गुरुपौर्णिमेला.

गुरुपौर्णिमेच्या हार्दिक शुभेच्छा, गुरूंचा आशीर्वाद लाभो तुम्हाला, ज्ञानाचा प्रकाश पसरत राहो, यश मिळो प्रत्येक पावलाला.

या शुभ दिनी प्रार्थना करतो, गुरुचरणी सुख शांती लाभो, तुमच्या जीवनात आनंद नांदो, प्रत्येक स्वप्न साकार होवो.

गुरुपौर्णिमा आली घेऊन, आनंदाचा नवा संदेश, गुरूंच्या कृपेने फुलो, तुमचे जीवन विशेष.

चंद्र उगवला पौर्णिमेचा, गुरुस्मरणाचा दिवस आला, शुभेच्छा देतो मनापासून, गुरुकृपा लाभो तुम्हाला.

गुरूंचे आशीर्वाद घेऊन, पुढे चला नव्या उमेदीने, गुरुपौर्णिमेच्या शुभेच्छा, पाठवतो प्रेमाने मनापासून.

वर्गात बसून शिकलो अक्षरे, शिक्षकांनी घडवले माझे भविष्य, गुरुपौर्णिमेला वंदन त्यांना, ज्यांनी दिले ज्ञानाचे अमृत.

परीक्षा आली की आठवतात, शिक्षकांचे ते प्रेमळ शब्द, घाबरू नकोस, अभ्यास कर, हेच त्यांचे अमोल मंत्र.

पुस्तकं, वह्या आणि शिक्षक, शाळेचे दिवस आठवतात, गुरुपौर्णिमेला मन भरून येते, ते दिवस पुन्हा जगावेसे वाटते.

शिक्षक म्हणजे दुसरे आईवडील, शाळा म्हणजे दुसरे घर, त्यांच्या शिकवणीतून घडते, विद्यार्थ्यांचे उज्ज्वल भवितव्य.

ज्ञानाचा दिवा हाती घेऊन, शिक्षक चालतात पुढे पुढे, त्यांच्या पावलावर पाऊल ठेवून, विद्यार्थी घडतात खरे खरे.

गुरु म्हणजे दीपस्तंभ खरा, अंधारातून प्रकाशाकडे नेतो, त्यागाची ही ज्योत जळते, शिष्यांचे जीवन उजळवतो.

गुरुकृपा लाभली ज्याला, त्याचे भाग्य उजळले खरे, ज्ञानाचा सागर मिळाला, जीवन झाले धन्य खरे.

जिथे गुरु तिथे ज्ञान, जिथे ज्ञान तिथे प्रकाश, गुरुशिवाय जीवन म्हणजे, रात्रीचा गडद अंधार खास.

गुरुची शिकवण ऐकणारा, कधीच हार मानत नाही, अडचणी आल्या तरी, तो मागे हटत नाही.

मोठा होशील तू एक दिवस, गुरु म्हणाले होते मला, आज त्यांचे शब्द खरे ठरले, आशीर्वाद लाभला मला.

गुरुपौर्णिमेच्या शुभेच्छा, गुरुचरणी माझे वंदन.

गुरु म्हणजे ज्ञानाचा सागर, गुरुपौर्णिमेचा हा पवित्र सण.

आशीर्वाद गुरूंचा लाभो, जीवन फुलो आनंदाने.

गुरुवंदना हीच खरी पूजा, गुरुपौर्णिमेच्या हार्दिक शुभेच्छा.

ज्ञानदीप पेटवणाऱ्या गुरूंना, शत शत नमन गुरुपौर्णिमेला.