Author name: realronaldmiller@gmail.com

गणेश चतुर्थीचा दिवस उजाडला की महाराष्ट्राच्या घराघरांत एक वेगळाच आनंद पसरतो. दारात तोरणं, अंगणात रांगोळी, हवेत फुलांचा सुगंध आणि प्रत्येकाच्या

डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर. हे नाव घेताच डोळ्यांसमोर उभा राहतो एक असा महामानव, ज्याने आयुष्यातील प्रत्येक अडचणीला ज्ञानाच्या बळावर तोंड दिले.

“जय भीम” हे फक्त दोन शब्द नाहीत. हा एक अभिवादन आहे, एक नारा आहे आणि एका संपूर्ण चळवळीचा प्राण आहे.

छत्रपती संभाजी महाराज म्हणजे मराठी इतिहासातलं असं नाव, जे घेतलं की छाती अभिमानानं फुलून येते. १४ मे १६५७ रोजी पुरंदर

छत्रपती शिवाजी महाराज हे नाव उच्चारताच प्रत्येक मराठी माणसाची छाती अभिमानाने फुलून येते. स्वराज्याचे संस्थापक, गनिमी काव्याचे जनक, रयतेचे जाणते

काही भावना अशा असतात की त्या शब्दांत मांडणं खरंच अवघड असतं. मन भरून येतं, डोळ्यांत पाणी येतं, पण ओठांतून शब्द

भावना म्हणजे माणसाच्या आयुष्याचा खरा खजिना. हसणं, रडणं, प्रेम करणं, आठवणींत रमणं… या सगळ्या भावना आपल्याला माणूस बनवतात. कधी कधी

आयुष्य हा असा प्रवास आहे, ज्यात प्रत्येकाला आपापल्या वाटेनं चालावं लागतं. कधी वाट फुलांनी भरलेली असते, कधी काट्यांनी. पण जो

आयुष्यात प्रत्येकाला कधी ना कधी असा काळ येतो, जेव्हा सगळं काही थांबल्यासारखं वाटतं. स्वप्नं मोठी असतात, पण वाट अवघड दिसते.

प्रेम मनात असतं, पण ते शब्दांत मांडणं हेच खरं आव्हान असतं. ज्याच्यावर प्रेम करतो त्याच्यासमोर उभं राहून मनातलं सांगणं सोपं